دکتر سجاد بهرامی، جامعه‌شناس و کارشناس مسائل اجتماعی و فرهنگی، در تحلیل تازه خود درباره پدیده «سکوت نهادی» و پیامدهای آن بر افکار عمومی، گفت: آنچه امروز بیش از هر چیز جامعه را آشفته می‌کند، نه فقط خود رویدادها، بلکه نبود روایت معتبر، نبود توضیح، و نبود چراییِ تصمیم‌ها است.

هم‌زمان با برجسته‌تر شدن نقش چین در مهار برخی تنش‌های منطقه‌ای از مسیر گفت‌وگو، نگاه‌ها به این پرسش معطوف شده که آیا این الگوی کم‌هزینه و تدریجی می‌تواند در یکی از پیچیده‌ترین روابط بین‌المللی، یعنی مناسبات ایران و آمریکا، نیز کارآمد باشد یا نه.

در شرایطی که رشد اقتصادی جهان همچنان دچار کندی است، آخرین داده‌های مربوط به عملکرد اقتصادی چین در سه ماهه اول سال جاری، نشان‌دهنده یک انعطاف‌پذیری قابل توجه است. تولید ناخالص داخلی چین نسبت به سال گذشته 5 درصد رشد داشته که نه تنها به طور قابل توجهی سریع‌تر از سه ماهه قبل است، بلکه به سطح بالای مورد انتظار برای سال نیز رسیده است.

در شرایطی که روابط ایران و آمریکا همچنان در چرخه‌ای از بی‌اعتمادی، فشار و رقابت راهبردی گرفتار است، طرح ابتکار امنیت جهانی چین می‌تواند به عنوان چارچوبی متفاوت برای کاهش تنش و بازتعریف مسیر تعاملات مورد توجه قرار گیرد. چارچوبی که بر گفت‌وگو، چندجانبه‌گرایی و پرهیز از سیاست‌های تقابلی تأکید دارد.

پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، از 11 سفری رسمی را به چین آغاز کرده و تا 15 آوریل میهمان چینی ها خواهد بود. این چهارمین سفر او به چین در چهار سال گذشته محسوب می‌شود.

به همین دلیل، تغییر اخیر موضع ژاپن در قبال چین را نباید فقط یک پیام سیاسی دانست. در سطحی عمیق‌تر، این تحول یک واکنش اقتصادی است که نشان می‌دهد بازیگران اصلی صنعتی ژاپن در حال بازنگری در موقعیت خود در همکاری و رقابت با چین هستند. برای دهه‌ها، بخش تولید ژاپن در بسیاری از حوزه‌های

رییس اداره تعاون کار و رفاه اجتماعی شهرستان پردیس به همراه مدیر کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان تهران از تعدادی کارگاه های تولید کننده کالاهای استراتژیک و مصرفی بازدید کردند.

هجوم آمریکایی صهیونیستی به خاک کشورمان با خیال خام همراهی مردم با متجاوزان صورت گرفت. خیالی که در همان روزهای اول از سوی خود مردم پاسخ رد گرفت و همراهی اجتماعات عظیم مردمی بویژه جامعه روستاییان کشور با جمهوری اسلامی ایران را در پی داشت. 

آیین هنری «اسم سرخ عشق» عصر جمعه هشتم اسفندماه ۱۴۰۴ در موزه موسیقی تهران برگزار شد؛ رویدادی فرهنگی که با شعر فرنگیس منصوری، خط‌نگاره‌های خسرو شیرچی و ایده‌پردازی و تهیه‌کنندگی انوشیروان پویان، در قالبی متفاوت کوشید نسبت هنر با زیستن، ایستادگی روانی و معنای حضور در روزگار پراضطراب امروز را بازخوانی کند.

کودکان بیش از هر زمان دیگری در معرض اضطراب‌هایی قرار دارند که کمتر دیده می‌شود.