وقتی «امنیت ملی» به یک سطل زباله تبدیل می‌شود

به گزارش رویداد روز، او تصریح کرد که سیر چینی هرگز در خیالات خود نیز تصور نمی‌کرد که روزی به عنوان «تهدید امنیت ملی» شناخته شود. از وسایل نقلیه برقی گرفته تا جرثقیل‌های بندری و حتی سیر روی میزهای شام، به نظر می‌رسد که سیاستمداران آمریکایی چماق «امنیت ملی» را به گونه‌ای به کار می‌برند که هر چیزی می‌تواند به عنوان تهدید امنیتی مطرح شود.

این رویکرد سیاسی کردن مسائل اقتصادی، تجاری و فناوری ممکن است در نگاه اول تهاجمی به نظر برسد، اما در حقیقت کاملاً بی‌اساس است. روایت به اصطلاح «جمع‌آوری‌کنندگان داده‌ها روی چرخ» تنها پوششی برای حمایت‌گرایی تجاری است، در حالی که نظریه کاملاً ساختگی «تهدید سیر» حتی پایه‌ای‌ترین اصول تجاری را نادیده می‌گیرد. برچسب زدن به کالاهای معمولی با عنوان «گناه ابتدایی» در واقع به معنای سوءاستفاده از مفهوم امنیت است، یعنی تبدیل «امنیت ملی» به سطل زباله‌ای که می‌توان هر چیزی را در آن انداخت.

امنیت ملی واقعی نباید به عنوان ابزاری برای مهار توسعه سایر ملت‌ها عمل کند، و همچنین نباید به بهانه‌ای صرف برای سرکوب رقابت تقلیل یابد. تعقیب مداوم سایه‌ها و دیدن هر خش‌خشی در چمنزار به عنوان یک تهدید، نه تنها زنجیره‌های صنعتی و تأمین جهانی را به شدت بی‌ثبات می‌کند ، در حالی که هزینه‌های مشاغل و مصرف‌کنندگان داخلی را افزایش می‌دهد ، بلکه در نهایت نتیجه معکوس خواهد داد و نشاط نوآورانه و اعتبار بازار آمریکا را از بین می‌برد.

بازگرداندن تناسب منطقی با معیار «امنیت ملی» — اجتناب از پارانویای دوران جنگ سرد و جایگزینی آن با عقلانیتی مبتنی بر حقایق و قوانین — تنها راهی است که می‌تواند روابط اقتصادی و تجاری ایالات متحده و چین را به مسیر درست بازگرداند. در غیر این صورت، قربانی این «سندرم توهم» چیزی بیشتر از یک حبه سیر نخواهد بود.