انتخاب سفیر جمهوری خلق چین در تهران به عنوان اولین مقام خارجی برای دیدار رسمی با سرلشکر محسن رضایی پس از انتصاب او به سمت دبیر شورای عالی امنیت ملی (شعام)، فراتر از یک تعارف دیپلماتیک معمول، یک بیانیه راهبردی صریح در تبیین اولویت‌های ایران در عرصه همگرایی بین‌المللی است. در عرف دیپلماسی، «اولین دیدار رسمی» عالی‌ترین مقام امنیت ملی یک کشور پس از انتصاب، معیاری دقیق برای سنجش جهت گیریها و اولویت‌ های راهبردی حاکمیت محسوب می‌شود. دیدار رضایی با «زونگ پی وو» در شرایط حساسِ کنونیِ منطقه‌ای و بین‌المللی، این پیام قاطع را به کل دنیا مخابره کرد که پکن، شریک کلیدی تهران در دکترین موازنه قوا و تجسم عینیِ کارآمدی «سیاست نگاه به شرق» است؛ رویکردی که اکنون به عنوان نخستین دستور کار در رأس اولویت‌های شعام قرار گرفته است.

تحولات سریع هوش مصنوعی، جهان را با یک پرسش اساسی روبه‌رو کرده است: آیا این فناوری باید به ابزاری راهبردی برای رقابت و انحصار تبدیل شود یا به یک کالای عمومی در خدمت منافع مشترک بشریت؟ در حالی که برخی رویکردها هوش مصنوعی را با «سلاح‌های هسته‌ای» مقایسه و بر کنترل سخت‌گیرانه آن تأکید می‌کنند، گروهی دیگر آن را به «انرژی هسته‌ای» تشبیه کرده و بر شفافیت، همکاری و استفاده صلح‌آمیز از ظرفیت‌های آن تأکید دارند.

قانون مهم اکولوژیکی و زیست‌محیطی چین که برای نخستین بار اندیشه شی جین‌پینگ درباره تمدن اکولوژیکی را در چارچوب قانون گنجانده است، از روز شنبه اجرایی می‌شود.

به مناسبت افتتاحیه کنفرانس بین‌المللی علوم پایه ۲۰۲۶ در پکن، رادیو و تلویزیون مرکزی چین در قالب برنامه «مصاحبه سطح بالا» با مارتین هیل، برنده مدال فیلدز و عضو خارجی آکادمی علوم چین، گفت‌وگو کرد.

فیلم «به رستوران اژدها خوش‌آمدید» با نام بین‌المللی «Once Upon a Time in the Middle East» این روزها در سراسر چین روی پرده است. من بلافاصله برای تماشای آن به سینما رفتم. دلیل اصلی‌ام بازیگر نقش اول، شن‌تنگ، بود؛ او یکی از پرفروش‌ترین ستاره‌های سینمای چین است. اما برخلاف انتظار، این فیلم کمدی نبود که او معمولاً در آن می‌درخشد، بلکه اثری ضدجنگ و در عین حال درباره غذا با زاویه دیدی کاملاً متفاوت بود. با این حال، می‌توانم بگویم این فیلم تأثیرگذارترین اثری است که طی سال‌های اخیر دیده‌ام. فضای فیلم، خاورمیانه‌ای است که من به‌خوبی می‌شناسم و برای نخستین بار در یک فیلم غیرغربی، «خاورمیانه‌ای را دیدم که هالیوود آن را حذف کرده است.»

اقتصاد چین امروز یکی از مهم‌ترین موتورهای‌ رشد اقتصاد جهانی به شمار می‌رود. اقتصادی که طی چهار دهه گذشته با اتکا به اصلاحات، توسعه صنعتی، نوآوری و گسترش تجارت، جایگاه خود را به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان تثبیت کرده است. در این مسیر، پکن همزمان تلاش کرده میان توسعه تولید، افزایش درآمد خانوارها و تقویت بازار داخلی توازن برقرار کند. رویکردی که در سال‌های اخیر بیش از گذشته در سیاست‌های اقتصادی این کشور نمود یافته است.

بار دیگر نمایش سیاسی مضحک دیگری از «دزدی که فریاد می‌زند دزد را بگیرید» به صحنه آمده است. روز سه‌شنبه به وقت محلی، آمریکا ۴۰ کشور را برای تدوین یک بیانیه مشترک موسوم به «اعلان‌های پرتاب موشک‌های بالستیک» که چین را هدف قرار می‌دهد، گرد هم آورد و بیانیه‌ای جداگانه نیز منتشر کرد. این بیانیه با اشاره مستقیم به آزمایش قانونی موشک بالستیک چین که ماه گذشته بر فراز آب‌های آزاد اقیانوس آرام انجام شد، مدعی شد اقدامات چین «با مسئولیت‌ها ناسازگار» است و «ثبات و امنیت جهانی را تضعیف می‌کند».

واشنگتن سال‌هاست به نام امنیت ملی، کنترل‌های صادراتی علیه چین را تشدید می‌کند. اما یک نظرسنجی جدید تجاری پرسشی ناخوشایند را مطرح کرده است: اگر این کنترل‌ها در نهایت به همان منافعی که ادعا می‌شود از آنها محافظت می‌کنند، آسیب بزنند، چه؟

در تابستان سال ۲۰۲۶، عبارت «China Cool» به یکی از واژه‌های محبوب و پرتکرار تبدیل شد. واژه «Cool» هم به خنکای دلپذیر اشاره دارد و هم معنای جذاب، شیک و چشمگیر می‌دهد. همزمان با موج‌های گرمایی در نقاط مختلف جهان، گردشگران خارجی به مقاصدی مانند کوه چانگبای، جانگ‌جیاجی و استان‌های گوئی‌جو و یون‌نان در چین سفر کرده‌اند تا از گرما فاصله بگیرند.

الگوهای توسعه آموزشی در جهان طی سال‌های طولانی تحت تأثیر یک چارچوب غالب شکل گرفته‌اند؛ چارچوبی که فرصت چندانی برای ظهور رویکردهای متنوع و متناسب با شرایط کشورهای در حال توسعه باقی نگذاشته است. در چنین شرایطی، تجربه چند دهه‌ای چین در مسیر مدرنیزاسیون نظام آموزشی، مجموعه‌ای از دستاوردها و تجربه‌های عملی را در اختیار کشورهای آفریقایی و دیگر اعضای جنوب جهانی قرار می‌دهد.