کارلوس آلبرتو کورو مارتین سال‌ها برای برند «ابرو» (Ebro) کار می‌کرد؛ نامی قدیمی و نمادین در صنعت خودروی اسپانیا که پس از تعطیلی کارخانه‌ها و از دست رفتن فرصت‌های شغلی، به حاشیه رفته بود.

نمایشگاه بین‌المللی تجارت خدمات چین در سال ۲۰۲۶، با ثبت بیش از ۱۲۰۰ دستاورد در هفت حوزه و برگزاری ۲۰۰ مجمع، کنفرانس و رویداد ترویجی، روز سیزدهم ماه در پکن به کار خود پایان داد و نتایج پرباری به همراه داشت. این نخستین نمایشگاه جامع ملی در حوزه تجارت خدمات بود که در سال آغازین «پانزدهمین برنامه پنج‌ساله» برگزار شد.

داریو آمودی، مدیرعامل شرکت آمریکایی هوش مصنوعی «آنتروپیک»، در مقاله‌ای که روز شنبه به وقت آمریکا منتشر شد، مدعی شد که «پیشتازی چین در حوزه هوش مصنوعی خطری جدی برای ایالات متحده و جهان ایجاد خواهد کرد» و خواستار اتخاذ تدابیری برای محدود کردن توسعه هوش مصنوعی در چین شد؛ حوزه‌ای که با سرعت در حال رشد است. اظهارات او به سرعت پرسش‌هایی را در برخی رسانه‌های غربی درباره انگیزه‌هایش مطرح کرد و با انتقادهایی در چین مواجه شد؛ به‌طوری که یک کارشناس این ادبیات را «نامناسب»، «خصمانه» و «بی‌اساس» توصیف کرد.

«اکنون، ۲۵ سال پس از ۱۱ سپتامبر، آیا سیاست آمریکا می‌تواند بار دیگر به آن نوع وحدتی دست یابد که بلافاصله پس از آن واقعه احساس می‌شد؟» این پرسش تأمل‌برانگیز که اخیراً توسط روزنامه «وال‌استریت ژورنال» مطرح شده، به تناقضی مهم در مسیر تحول سیاست ایالات متحده اشاره دارد. بلافاصله پس از حملات ۱۱ سپتامبر، جامعه آمریکا حس کم‌سابقه‌ای از وحدت ملی را تجربه کرد. با این حال، این اجماعی که در دل یک بحران شکل گرفته بود، طی بیش از دو دهه پس از آن به‌تدریج به یکی از عوامل مهم تفرقه سیاسی تبدیل شد. توضیح این مسیر از وحدت به تفرقه، کلید درک سیاست معاصر ایالات متحده است.

اخیراً تصاویر دانشمندان برجسته چینی همچون «چیان شوئه‌سن»، «دنگ جیاشویان» و «یوان لونگ‌پینگ» بر روی نمایشگرهای غول‌پیکر در مناطق تجاری شهرهای مختلف چین به نمایش درآمده و توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی در خارج از کشور را به خود جلب کرده است. بسیاری از کاربران خارجی معتقدند نمایش تصاویر دانشمندان در اماکن عمومی، نشان‌دهنده احترام مردم چین به دانشمندان و خدمتگزاران جامعه است و می‌تواند به شکل‌گیری آرمان‌های علمی در میان کودکان کمک کند. تأکید چین بر عقلانیت و علم نیز باعث شده است آنها عمیق‌تر به این موضوع فکر کنند که یک جامعه برای توسعه خود به چه نوع ارزش‌هایی نیاز دارد.

شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری خلق چین، صبح یکشنبه ۱۳ سپتامبر برابر با ۲۲ شهریور، در دومین نشست هجدهمین اجلاس سران بریکس در دهلی‌نو حضور یافت و سخنرانی مهمی با عنوان «تحکیم بنیان‌های همکاری بریکس و تقویت قدرت جنوب جهانی» ایراد کرد.

در آستانه هجدهمین اجلاس سران بریکس ۲۰۲۶، نتایج یک نظرسنجی انجام‌شده توسط شبکه تلویزیونی جهانی چین(CGTN) در میان 12 هزار و 250 نفر از ۴۱ کشور، نشان می‌دهد که بیش از 60 درصد معتقدند نقش و نفوذ بریکس در امور جهانی طی سال‌های اخیر افزایش یافته است.

چرا ازسرگیری سازوکار رایزنی و هماهنگی دفاعی چین و کانادا پس از هشت سال، به گمانه‌زنی‌های بی‌اساس درباره «تشکیل ائتلاف نظامی میان کانادا و چین» دامن زده است؟ پاسخ این پرسش شاید نه در میز مذاکره پکن یا اتاوا، بلکه در شکاف عمیقی نهفته باشد که در روابط آمریکا و کانادا ایجاد شده است. چین همواره بر موضع خود مبنی بر توسعه روابط با کانادا بر پایه احترام متقابل، برابری و منافع مشترک تأکید کرده و این رویکرد با فراز و نشیب روابط واشنگتن و اتاوا تغییر نخواهد کرد.

جهان امروز بیش از گذشته به سازوکارهایی نیاز دارد که به جای افزودن بر شکاف‌ها، راه‌های تازه‌ای برای همکاری پیدا کنند. بریکس در چنین شرایطی در حال تجربه مرحله‌ای تازه است. مرحله‌ای که در آن توسعه اقتصادی، امنیت انرژی، فناوری، تجارت و اصلاح حکمرانی جهانی بیش از گذشته به یکدیگر پیوند خورده‌اند و چین و ایران می‌توانند هر یک از مسیر متفاوتی به تقویت این روند کمک کنند.

زمانی که سازوکار همکاری بریکس (BRICS) در سال 2006 رسماً آغاز به کار کرد، فصلی جدید از همکاری میان جوامع اقتصادی بزرگ و نوظهور گشوده شد. دو دهه بعد و با وجود فراز و نشیب‌های اقتصاد جهانی، بریکس طی چند مرحله گسترش یافته و دامنه همکاری‌های خود را وسیع‌تر کرده است. این روند، دوره جدیدی از همکاری‌های گسترده‌تر در بریکس را رقم زده که بازتاب‌دهنده وزن رو به افزایش و آرمان‌های کشورهای «جنوب جهانی» است.