اندرو اسمیت، استاد دانشگاه شمال غربی در شهر شیآن استان شاآنشی که مدتهاست در چین زندگی میکند در این مطلب به روند تغییر نگاه نسل جوان آمریکا نسبت به چین و رنگ باختن تأثیر دروغپراکنیها و سیاهنماییهای سیاستمداران این کشور درباره دشمنی چین با آمریکا پرداخته است که در ادامه میتوانید مشروح نظرات وی در مورد این موضوع را مطالعه کنید:
وب سایت مجله «Think China» چاپ سنگاپور، روز سه شنبه 25 آگوست با انتشار مقاله ای نوشت که طی ۴۰ سال گذشته، جهانیسازی بر اساس اصل «معاملات تجاری بین کشورها و سازماندهی تولید بر اساس هزینه و کارایی» استوار بود ولی اکنون اوضاع به کلی متفاوت است و در نسخه 2.0 جهانیسازی، کشورهای بجای آن که از طریق تجارت با هم در ارتباط باشند، بیشتر از طریق فعالیتهای تولیدی به هم متصل هستند. در جهان امروز، تابآوری صنعتی، تولید پیشرفته، فناوریهای سبز، هوش مصنوعی و اکوسیستمهای تولید یکپارچه، به منابع اصلی رقابتپذیری در سطح جهان تبدیل شدهاند.
حدود ساعت 10 و 30 دقیقه چهارشنبه چهارم شهریور به وقت پکن، بر اثر وقوع رانش زمین در منطقه مرزی نپال با منطقه خودمختار شیزانگ (تبت) چین، گذرگاه مرزی جیلونگ واقع در شهرستان جیلونگ از توابع ریکازه شاهد تلفات انسانی سنگین و نیز مفقود شدن تعداد از افراد بود. بر پایه آمار اولیه تا لحظه تنظیم این گزارش، در این حادثه سه نفر جان باخته و ۵۵۸ نفر مفقود گزارش شدهاند.
یک ربات انساننمای چینی با زمان 9.39 ثانیه، رکورد 9.58 ثانیهای یوسین بولت در مسابقات جهانی دو 100 متر مردان را شکست. این موفقیت که روز شنبه در مراسم افتتاحیه دومین دوره بازیهای جهانی رباتهای انسان نما در پکن در به دست آمد، به سرعت به سرخط خبرهای جهانی تبدیل شد.
توسعه روستایی در ایران بیش از آنکه تنها به ساخت جاده، مدرسه، مرکز درمانی یا ایجاد فرصتهای شغلی وابسته باشد، به مسئلهای بزرگتر یعنی نحوه پیوند دادن ظرفیتهای پراکنده روستاها با یکدیگر مربوط است. بسیاری از روستاهای ایران با وجود برخورداری از منابع طبیعی، ظرفیتهای کشاورزی، گردشگری و نیروی انسانی، به دلیل مقیاس محدود اقتصادی و پراکندگی سرمایهگذاریها نمیتوانند از همه توان خود استفاده کنند. تجربه جدید چین در حرکت از روستای منفرد به خوشه روستایی از این منظر میتواند برای کشورهایی مانند ایران قابل توجه باشد. تجربهای که نشان میدهد توسعه روستایی الزاماً از مرزهای اداری روستاها عبور نمیکند، بلکه گاهی نیازمند تعریف یک جغرافیای اقتصادی بزرگتر است.
گزارشی از رویترز که ۱۹ آگوست با عنوان «پرتاب موشک در چین، گردشگری و رویاهای عصر فضا را تقویت میکند» منتشر شد، توضیح میدهد که چگونه در یک شب گرم ماه آگوست، دهها هزار نفر در سواحل نزدیک مرکز پرتاب فضایی ون چانگ در استان هاینان واقع در جنوب چین جمع شدند تا منتظر تماشای پرتاب موشک و ثبت این صحنه دیدنی باشند.
در یک پارک صنعتی وسیع، هر هفت ثانیه یک دستگاه تهویه مطبوع از خط مونتاژ بدون سرنشین یک کارگاه تاریک خارج میشود؛ کارگاهی که از قابلیتهای خودآگاهی و تصمیمگیری برخوردار است.
چه برداشت عمومی کشورهای جهان را ملاک قرار دهیم و چه تجربه واقعی آمریکاییهایی را که برای تجارت یا گردشگری به چین سفر کردهاند، همگی مؤید یک واقعیت آشکارند: چین بهمراتب از ایالات متحده بازتر و آزادتر است. در حقیقت، این خود آمریکا است که به اصلاحات و گشایش واقعی و بنیادین نیاز دارد.
اخیراً یاسمین فواد، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و دبیر اجرایی کنوانسیون مبارزه با بیابانزایی سازمان ملل متحد، در پکن با برنامه «مصاحبه سطح بالا» شبکه سیجیتیان گفتوگویی اختصاصی انجام داد.
اخیراً برخی رسانههای غربی بار دیگر «افزایش صادرات چین» را بزرگنمایی کرده و مدعی شدهاند که مازاد تجاری این کشور، بازار جهانی را «بهشدت» تحت فشار قرار میدهد. این استدلال با ادعای قبلی درباره «ظرفیت مازاد چین» همخوانی دارد و در اصل، ناشی از نگاهی گزینشی به روند توسعه چین است.
