بریتانیا و فرانسه روز دوشنبه اعلام کردند که میزبان نشستی مشترک درباره تردد دریایی در تنگه هرمز خواهند بود. این نشست بهدنبال نگرانیهای فزاینده اروپا از خطر بسته شدن این آبراه و پیامدهای اقتصادی آن برگزار میشود.
پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، که در چهار سال گذشته برای چهارمین بار به چین سفر کرده است، این دیدار را گامی در جهت تقویت هرچه بیشتر روابط دوجانبه میداند.
اعلام اخیر دولت ترامپ مبنی بر محاصره تنگه هرمز، نشاندهنده تشدید چشمگیر و خطرناک تنشهای جاری بین ایالات متحده و ایران است.
تو لام، تنها یک هفته پس از تصدی ریاست جمهوری ویتنام، روز سه شنبه اولین سفر خارجی خود به چین را آغاز کرد. این اقدام دیپلماتیک غیرمعمول نشاندهنده اهمیت استراتژیک روابط هانوی با پکن است.
مذاکرات روز شنبه گذشته میان ایالات متحده و ایران به میزبانی اسلامآباد پایتخت پاکستان، اگرچه در همان یک جلسه به نتیجه نرسید اما هیات های مذاکره کننده دو طرف اذعان داشتند که فضای گفتوگوها تا حدودی خوب پیش رفته است اما واکنش عجولانه و "اعتمادسوز" دونالد ترامپ به این مذاکرات و اعلام موضع سریع مبنی بر "محاصره دریایی" تمامی رفتوآمدهای کشتیرانی به بنادر ایران و خروج از آنها توسط واشنگتن، شدت تنش ها را بالا برد.
این نگاه، هرچند در ظاهر به یک دوره گذار اشاره دارد، اما منطق درونی و انعطافپذیری این اقتصاد بزرگ را به درستی درک نمیکند. برای فهم اقتصاد چین، باید این نگاه پراکنده یا «یا این یا آن» را کنار گذاشت و تعادل پویای ناشی از ادغام عمیق و حمایت متقابل میان محرکهای رشد قدیمی و
پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، از 11 سفری رسمی را به چین آغاز کرده و تا 15 آوریل میهمان چینی ها خواهد بود. این چهارمین سفر او به چین در چهار سال گذشته محسوب میشود.
به همین دلیل، تغییر اخیر موضع ژاپن در قبال چین را نباید فقط یک پیام سیاسی دانست. در سطحی عمیقتر، این تحول یک واکنش اقتصادی است که نشان میدهد بازیگران اصلی صنعتی ژاپن در حال بازنگری در موقعیت خود در همکاری و رقابت با چین هستند. برای دههها، بخش تولید ژاپن در بسیاری از حوزههای
هجوم آمریکایی صهیونیستی به خاک کشورمان با خیال خام همراهی مردم با متجاوزان صورت گرفت. خیالی که در همان روزهای اول از سوی خود مردم پاسخ رد گرفت و همراهی اجتماعات عظیم مردمی بویژه جامعه روستاییان کشور با جمهوری اسلامی ایران را در پی داشت.
تاریخ زندگی انسان و بشریت با دست به دست شدن مسئولیتها از نسلی به نسل دیگر و پاسخ به چالشهای هر دوره زمانی به پیش میرود. در سال ۲۰۲۵، چین به عنوان یک کشور مسئولیت پذیر، با ارائه راهکارها و ابتکارهای نوین، گامی بزرگ در این مسیر برداشت.
