چرا روستاهای چین برای گردشگران غربی جذاب شده‌اند؟

به گزارش رویداد روز، ویدئوهای مربوط به زندگی روستایی در چین به‌طور گسترده در فضای مجازی منتشر می‌شوند و برخی از آن‌ها بیش از 100 میلیون بازدید داشته‌اند. این ویدئوها موضوع «چین واقعی» را برجسته کرده‌اند و پرسش‌هایی مانند «واقعاً چین این‌قدر زیباست؟» بیش از گذشته تکرار می‌شود.

گردشگری روستایی سال‌هاست بخشی محبوب از صنعت گردشگری جهان به شمار می‌رود. منطقه «پروانس» فرانسه یکی از نمونه‌های موفق این حوزه است. همچنین مناطق روستایی اطراف «کوئینزتاون» در نیوزیلند، جزیره «ججو» در کره جنوبی و «چیانگ مای» در تایلند نیز از مقصدهای شناخته‌شده گردشگری هستند. با این حال، مناطق روستایی چین برای مدت طولانی با فقر و عقب‌ماندگی شناخته می‌شدند.

توصیف‌هایی مانند «در روزهای آفتابی پر از گرد و خاک و در روزهای بارانی غرق در گل» زمانی تصویر رایج بسیاری از روستاها بود. حتی بسیاری از مردم چین نیز تصور نمی‌کردند روستاهای این کشور روزی به سطحی مشابه «پروانس» یا حتی بهتر از آن برسند. همزمان، برخی رسانه‌های غربی که تحت تأثیر سوگیری‌های ایدئولوژیک بودند، از شکاف‌های توسعه منطقه‌ای در چین برای انتقاد از مسیر توسعه این کشور استفاده می‌کردند و این روایت‌ها تصویر نادرستی در ذهن بسیاری از مخاطبان غربی ایجاد کرده بود.

با موفقیت کامل برنامه فقرزدایی و پیشرفت مداوم طرح احیای روستاها، مناطق روستایی چین دستخوش تغییرات عمیقی شده‌اند. امروز شبکه گسترده بزرگراه‌ها، پل‌های عظیم و پوشش فراگیر اینترنت، حتی دورافتاده‌ترین روستاها را به روند توسعه ملی متصل کرده است. ادغام بخش‌های کشاورزی، فرهنگ و گردشگری نیز باعث ارتقای زیرساخت‌های روستایی شده و اکنون اقامتگاه‌های بومی، کمپینگ‌ها، مراکز آموزشی و مسیرهای پیاده‌گردی موضوعی در روستاها و شهرهای کوچک به‌وفور دیده می‌شوند.

در همین حال، سیاست‌های ورود و خدمات کنسولی چین بهبود یافته و سیستم‌های پرداخت موبایلی نیز با استانداردهای بین‌المللی سازگارتر شده‌اند؛ موضوعی که زمینه رشد گردشگری روستایی را بیش از پیش فراهم کرده است. از بسیاری جهات، رونق گردشگری روستایی نتیجه طبیعی پیشرفت چین و گسترش تعامل این کشور با جهان به شمار می‌رود.

در سال‌های اخیر، گردشگری روستایی در چین رشد بسیار سریعی را تجربه کرده است. پیش‌بینی می‌شود تا سال 2025، ارزش بازار گردشگری روستایی به 1.5 تریلیون یوان برسد که تقریباً نیمی از بازار گردشگری داخلی چین را شامل می‌شود و به یکی از ارکان اصلی اقتصاد روستایی تبدیل خواهد شد.

در استان جه‌جیانگ، اقامتگاه‌های لوکس «موگانشان» و شهرک چای سفید «آنجی»، همچنین شهرک «جیوبا» در گوئی‌جو و روستای تبتی «ژاگانا» در استان گانسو، نمونه‌هایی از تبدیل ظرفیت‌های طبیعی به اقتصادی پررونق هستند. با تسهیل بیشتر سیاست‌های ویزا، بلاگرهای خارجی بیشتری به روستاهای چین سفر می‌کنند و از زیبایی غیرمنتظره آن‌ها سخن می‌گویند؛ موضوعی که نشان می‌دهد این روند همچنان ادامه خواهد داشت.

تغییر تمرکز گردشگران خارجی از شهرها به زندگی روزمره روستایی، تنها تغییر مقصد نیست، بلکه تغییر نگاه نیز هست. آن‌ها دیگر فقط از بناهای مشهور بازدید نمی‌کنند، بلکه به بازارهای محلی می‌روند، سوار اتوبوس‌های روستایی می‌شوند، در اقامتگاه‌های بومی اقامت می‌کنند و در فعالیت‌های محلی شرکت دارند. جذابیت «پیاده‌گردی روستایی» تا حدی به تضاد میان گذشته و امروز روستاهای چین بازمی‌گردد و همچنین به این موضوع که دستاوردهای حکمرانی چین چگونه کنجکاوی جوانان غربی را برانگیخته است.

در حالی که بسیاری از کشورها با مشکلاتی مانند شکاف اجتماعی، نابرابری و افزایش جرم روبه‌رو هستند، چین همچنان به سمت توسعه متوازن شهر و روستا، رفاه مشترک و توسعه پایدار حرکت می‌کند و به الگویی قابل توجه تبدیل شده است. در پس موضوع «چین واقعی»، پرسش مهم‌تری قرار دارد: «چین چگونه به این موفقیت دست یافته است؟» در واقع، تنها جوانان کشورهای توسعه‌یافته نیستند که جذب این تجربه شده‌اند؛ هیئت‌هایی از کشورهای در حال توسعه نیز برای آشنایی با تجربه‌های چین، به‌طور مستمر از روستاهای این کشور بازدید می‌کنند.

از «معرفی چین» تا «ورود به چین» و از «شنیدن درباره چین» تا «تجربه چین»، تبادلات فرهنگی میان چین و جهان در حال گسترش است. در گردشگری روستایی، بازدیدکنندگان خارجی در اقامتگاه‌های بومی می‌مانند،